Met de dag wordt deze missie interessanter en heftiger. Maar na deze dag is er wat wel wat veranderd. We maken vandaag een item over de dood. Heftig, maar dagelijkse realiteit hier. Een indrukwekkend item waar traditie een grote rol speelt in de Haïtiaanse gemeenschap. We rijden van hot naar her door de stad.
Yves is een fantastische vent. Brede schouders, zo’n 2 meter lang en altijd goed gehumeurd. De ideale man om je op weg te helpen in de puinhoop die Port-au-Prince nog steeds is. Hij is chauffeur, bodyguard en tolk tegelijk, maar je kunt hem ook vragen om even een brood te voor je te halen. Verder regelt hij afspraken en kun je hem dingen laten uitzoeken.
"Zoals de rondingen van de golven, zo zijn die van jou." De zijdezwarte jongen en zijn blonde vriendin staan het liedje langzaam vrijend mee te zingen op het strand van Copacabana. Ze hebben niet meer dan een bikini en een zwembroekje aan.
Boerin Ana Consuelo wilde wel praten. In razend tempo stapte ze over haar cocaveldje; haar lammetje achter zich aan. Woedend dat de Peruaanse regering haar en de andere cocaboeren 'narcoterroristen' noemt. Verontwaardigd ook over de noodsituatie die in de Vergeten Vallei is uitgeroepen. Want dat betekent ook dat de vrijheid van organisatie voor de coca-boeren is opgeschort.